Enraptured Reality

Phantasm. Bewilderment. Clairvoyance.

Akala Ko

Leave a comment

315_Heartbreak Bridge_Jackie

Ang sabi mo sa akin,
“Kakayanin.
Kahit anong mangyari,
kakayanin.”

Naniwala ako.
Naniwala ako sa lahat ng mga sinabi mo,
Sa lahat ng mga pangako mo
Dahil alam kong hindi ikaw yung taong walang paninindigan.

Pero bakit bigla na lang?
Noong isang araw,
Buong buo ka pang akin.
Noong isang araw,
Hindi pa mapigilan ang iyong ngiti nang ako’y dumating.
Noong isang araw,
Hindi mo pa ako halos pakawalan sa pagkayakap mo sa akin.
Noong isang araw,
Ikaw pa mismo ang nagsabing,
“Balang araw,
Hindi na natin kailangang magpaalam pa.
Hindi na natin kailangang mahirapan pa
Dahil tayo’y magkakasama na
At hindi na mapaghihiwalay pa.”

Oo, naniwala ako sa’yo.
Naniwala ako sa lahat ng mga sinabi mo.
Binuksan ko ang buo kong pagkatao
Para makita mong wala ako sa’yong itinatago
At mapatunayan kong
Walang ibang nilalaman ang puso ko.

Masakit.
Ikaw yung unang nagsabing,
“Mahal kita.”
Pero bakit ikaw din ang unang nagsabi na
“Ayoko na?”
Gusto mo ba talagang laging nauuna?

Pero naniniwala pa rin ako sa’yo.
Sa lahat nang sinabi mo noon na hindi ka susuko.
Sa lahat nang sinabi mo na kakayanin natin kahit na ano.
Naniniwala ako
Na pagsubok lang ito.
Dahil ngayon pa ba?
Ngayon pa ba na ikaw at ako ay masasabi mo nang iisa?
Na sa dami ng pinagdaanan natin,
Andito pa rin ako at andito ka pa?

Pero wala ka na.
Wala ka na.
Akala ko panghahawakan mo yung mga sinabi mo,
Pero wala ka na.

Akala ko hindi ka lalayo,
Pero nagpaalam ka.
Akala ko matibay tayo,
Pero bumitaw ka.
Akala ko hindi mo ako pakakawalan,
Pero tumigil ka.
Tumigil kang lumaban.
Tumigil kang ipaglaban ako
Na akala ko gagawin mo hanggang sa dulo.

Akala ko kakayanin natin,
Pero hindi pala.
Kahit sinabi kong maghihintay ako,
Kahit sinabi kong gagawin ko ang lahat at andito lang ako sa tabi mo,
Anong magagawa ko kung sinabi mong
Ayaw mo na?
Sobrang sakit nung sinabi mong,
“Ayoko na.”

Akala ko kasi kaya pa.
Akala ko kasi hindi ka susuko.
Akala ko lang pala ang lahat.

Pero hindi kita masisisi.
Hindi ko masisisi dahil lahat sa paligid nilalayo ka sa akin,
At nilalayo ako sa’yo.
Buong mundo ay ayaw kang maging sa akin,
At ayaw akong maging sa’yo.
Lahat ng pagkakataon,
inilalayo ka sa akin,
at inilalayo ako sa’yo.
Ang bigat.
Ang bigat na mahal mo ako at mahal kita,
Pero hindi sapat ang pagmamahal na iyon
Para hanggang sa huli ay tayo pa ring dalawa.
Ang bigat na kailangan mong mamili,
Ako o ang kinabukasan mo,
At hindi ako ang dapat mong piliin
Dahil hindi pwede.
Hindi pwede sa ngayon.
At baka hindi na rin pwede bukas.

Pero sinubukan natin,
At kinaya natin.
Kinaya natin ng matagal na panahon.
Pero baka napagod ka na.
Napagod ka na dahil wala talagang kasiguraduhan sa ating dalawa.
Na kapag pinili natin ang isa’t isa,
May mga bagay na kailangan nating bitawan,
Pero sa ngayon,
Ang pinaka-tamang gawin
Ay bitawan ang isa’t isa.

Nasanay ako na andito ka palagi sa tabi ko,
Nasanay ako na sa’yo ako tumatakbo pag umiiyak ako,
Hindi yung ikaw ang iiyakan ko,
Nasanay ako.

Masakit nang sinabi mong,
“Ayoko na,”
Pero mas masakit nung sinabi mong sumunod na
“Nandito pa rin ako.”
Mas masakit nung sinabi mong,
“Sana maintindihan mo.”
Mas masakit nung sinabi mong,
“Ingat ka,”
Pero wala nang kasunod na
“Mahal kita.”
Mas masakit nung sinabi kong,
“Handa akong maghintay,”
Pero sumagot kang,
“Hindi natin alam kung anong pwedeng mangyari bukas.”

Akala ko kakayanin mo,
Akala ko kakayanin natin.
Akala ko lang pala ang lahat.
Akala ko lang.

 

/*Photo from Google Images*/

Advertisements

Author: Clau

A music junkie obsessed with coffee, books and writing erratic oeuvres

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s